Nakładanie na istniejącą powierzchnię to technika, która polega na aplikacji nowej warstwy materiału – na przykład mikrocementu – bez konieczności usuwania starego podłoża, takiego jak płytki, beton czy wylewka. W kontekście mikrocementu ma to szczególne znaczenie, ponieważ pozwala na szybkie i bezinwazyjne odświeżenie wnętrza, uzyskanie powierzchni bezspoinowej oraz zminimalizowanie kosztów i czasu remontu. To rozwiązanie jest coraz częściej wybierane zarówno w nowych aranżacjach, jak i podczas renowacji łazienek, podłóg czy ścian.
Zastosowanie nakładania na istniejącą powierzchnię w praktyce
W praktyce nakładanie na istniejącą powierzchnię stosuje się przede wszystkim tam, gdzie inwestor chce uniknąć uciążliwego skuwania starych płytek, demontażu podłogi lub innych prac rozbiórkowych. Mikrocement można aplikować na:
- stare płytki ceramiczne (zarówno na ścianach, jak i na podłodze),
- wylewki betonowe,
- płyty gipsowo-kartonowe,
- podłoża cementowe,
- stare, dobrze związane powłoki malarskie,
- powierzchnie z ogrzewaniem podłogowym.
Najczęściej mikrocement nakłada się w łazienkach, kuchniach, na schodach, w korytarzach oraz w pomieszczeniach z ogrzewaniem podłogowym. Dzięki temu można uzyskać nowoczesny, industrialny efekt bezspoinowej powierzchni, która jest łatwa do utrzymania w czystości.
Wymagania techniczne
Podstawą sukcesu jest właściwe rozpoznanie stanu istniejącego podłoża. Nakładanie na istniejącą powierzchnię wymaga, aby podłoże było:
- stabilne i nośne,
- czyste i odtłuszczone,
- bez luźnych fragmentów i pęknięć,
- z odpowiednią przyczepnością do nowych warstw.
W przypadku podłoży narażonych na wilgoć (np. łazienka, prysznic) konieczne jest wykonanie prawidłowej hydroizolacji przed aplikacją mikrocementu. Dylatacje w podłożu należy zachować i odpowiednio odwzorować w warstwie mikrocementu, aby uniknąć późniejszych pęknięć.
Przygotowanie podłoża
Przygotowanie podłoża to kluczowy etap, który decyduje o trwałości i wyglądzie całego wykończenia. Obejmuje on kilka kroków:
- Oczyszczenie powierzchni – usunięcie kurzu, tłuszczu, resztek kleju i innych zanieczyszczeń.
- Szlifowanie – wyrównanie nierówności, usunięcie luźnych fragmentów, zmatowienie płytek ceramicznych w celu poprawy przyczepności.
- Wypełnienie fug – w przypadku nakładania na płytki, fugi należy wypełnić elastyczną masą szpachlową lub mikrocementem bazowym, aby uniknąć ich przebijania przez warstwę dekoracyjną.
- Gruntowanie – zastosowanie odpowiedniego gruntu zwiększa przyczepność i stabilizuje podłoże. W przypadku chłonnych podłoży stosuje się grunty głęboko penetrujące, na niechłonnych – grunty sczepne.
- Wykonanie hydroizolacji – w miejscach narażonych na wodę, jak prysznic czy podłoga w łazience, niezbędne jest zastosowanie hydroizolacji mineralnej lub polimerowej.
Prawidłowe wykonanie nakładania na istniejącą powierzchnię
Prawidłowe nakładanie mikrocementu na istniejącą powierzchnię wymaga przestrzegania kilku zasad:
- Rozprowadzenie warstwy bazowej – pierwsza warstwa mikrocementu bazowego wyrównuje podłoże i maskuje ewentualne niedoskonałości.
- Szlifowanie międzywarstwowe – po wyschnięciu każdej warstwy należy ją przeszlifować, aby uzyskać gładką powierzchnię i odpowiednią przyczepność dla kolejnych warstw.
- Nałożenie warstwy dekoracyjnej – to ona odpowiada za końcowy efekt wizualny. Grubość warstwy powinna być zgodna z zaleceniami producenta.
- Impregnacja i lakierowanie – ostatni etap to zabezpieczenie powierzchni przed wodą, zabrudzeniami i ścieraniem. Stosuje się odpowiedni impregnat i lakier.
Ważne jest, aby prace wykonywać w odpowiednich warunkach temperaturowych i wilgotnościowych oraz stosować się do zaleceń dotyczących czasu schnięcia poszczególnych warstw.
