Podłoże na gruncie i podłoże nad pomieszczeniem

Sposób oparcia płyty tarasowej decyduje o doborze warstw.

Taras może leżeć bezpośrednio na gruncie, na płycie balkonowej budynku albo nad ogrzewanym pomieszczeniem, na przykład garażem. W każdym z tych przypadków inaczej zachowuje się wilgoć i inaczej trzeba poprowadzić hydroizolację. Taras nad pomieszczeniem musi mieć szczelną izolację przeciwwodną wyprowadzoną na ściany boczne, a taras na gruncie wymaga przede wszystkim stabilnej, przepuszczalnej podbudowy, która nie osiada nierównomiernie pod wpływem wilgoci i mrozu. Przed nałożeniem mikrocementu warto zweryfikować, jaki typ konstrukcji mamy do czynienia, bo od tego zależy kolejność i liczba warstw systemowych. Wykonawca powinien też sprawdzić, czy istniejąca płyta nie ma już widocznych rys, bo te trzeba zabezpieczyć zanim położy się kolejne warstwy.

Hydroizolacja i spadki

Dylatacje pól i ruchy termiczne

Duża płaszczyzna tarasu wymaga podziału na mniejsze pola.

Powierzchnia tarasu nagrzewa się latem i wychładza zimą znacznie mocniej niż podłoga wewnątrz domu, bo jest bezpośrednio wystawiona na słońce, deszcz i mróz. Te ruchy termiczne trzeba rozładować dylatacjami, które dzielą płytę na mniejsze pola i są przenoszone też przez warstwę mikrocementu, zwykle w postaci delikatnych, zaplanowanych linii w rysunku powierzchni. Rozstaw i przebieg dylatacji projektuje się indywidualnie w zależności od wielkości i kształtu tarasu. Pominięcie tego etapu bywa najczęstszą przyczyną pęknięć na dużych tarasach, dlatego warto omówić ten element projektu z wykonawcą jeszcze przed rozpoczęciem prac, a nie dopiero w ich trakcie.

Meble ogrodowe i obciążenia użytkowe

Elementy wyposażenia tarasu mogą punktowo obciążać powierzchnię.

Stoły, leżaki i donice stawiane na tarasie nie stanowią problemu przy prawidłowo wykonanej i zabezpieczonej powierzchni, ale warto unikać ostrych, metalowych nóżek bez podkładek, które mogą rysować warstwę wykończeniową przy przesuwaniu mebli. Grille i inne źródła wysokiej temperatury lepiej stawiać na podkładkach ochronnych, żeby nie narażać powierzchni na lokalne przegrzanie. Donice z roślinami warto ustawiać na podstawkach dystansowych, co ułatwia odpływ wody spod nich i zapobiega zaleganiu wilgoci w jednym miejscu przez dłuższy czas. To praktyczna różnica względem podłogi w salonie, gdzie takich obciążeń zwykle nie ma i nie trzeba się nimi martwić na co dzień.

Kiedy taras z mikrocementu to dobry wybór

Sprawdza się przy przemyślanym projekcie odwodnienia.

Mikrocement dobrze sprawdza się na tarasach, gdzie zależy nam na jednolitej, bezspoinowej powierzchni bez fug, w których zbiera się brud i mech, a które na zewnątrz są trudniejsze w utrzymaniu niż we wnętrzu. Odradzamy jednak decydowanie się na to rozwiązanie bez wcześniejszego zaplanowania spadków i dylatacji przez doświadczonego wykonawcę — na dużej płaszczyźnie błędy podłoża są trudne do naprawienia później i mogą ujawnić się dopiero po pierwszej zimie. Warto też zapytać wykonawcę o doświadczenie z realizacjami zewnętrznymi, bo różni się ono od pracy przy podłogach wewnętrznych. Więcej o etapach realizacji można przeczytać w dziale jak pracujemy.